Sufizm uniwersalny

Każdego dnia wszyscy w mniej lub bardziej subtelny sposób doświadczamy cierpienia, czy to doznając dosłownego fizycznego lub psychicznego bólu, czy też odczuwając brak życiowej skuteczności w jakiejś płaszczyźnie, brak spełnienia czy niepełną harmonię w relacjach z innymi. Naturalną konsekwencją zauważanego cierpienia jest poszukiwanie drogi jego wyeliminowania. Takie poszukiwania realizowali już od tysięcy lat jogini tudzież mistycy w różnych tradycjach, wszyscy dochodząc do zgodnego wniosku, że rozwiązaniem jest praktyka medytacyjna. Jedną z takich ścieżek medytacyjnych jest sufizm uniwersalny, który został przedstawiony na Zachodzie przez jednego z najwybitniejszych współczesnych mistyków Indii – Hazrat Inayata Khana. Medytacja suficka proponuje rozmaitość praktyk: proste ćwiczenia fizyczne, modlitwy, medytacje z mantrą i bez mantry, koncentracje, ćwiczenia oddechowe. Medytacja pozwala dostrzec swoje automatyzmy, uwarunkowania, które dostaliśmy niejako w spadku od rodziców, społeczeństwa etc., oraz pozbyć się ich, zyskując przez to poczucie swobody, wolności i co za tym idzie – sprawczości w swoim życiu.